Gevoelens na een kidnapping
Wenen is een normale reactie
Naar aanleiding van de ontvoering van een ABS-CBN nieuwsanker in de Filipijnen en twee journalisten deed voorzitter Cait McMahon van het Australazische Dart Center for Journalism and Trauma tijdens het 17de AMIC Jaarlijks Congres in Manila een opgemerkte uitspraak: “Wenen is een normale reactie”, zei ze. “Het toont aan dat je ook maar een mens bent.”En ze gaf ook advies over hoe te reageren bij een kidnapping.
"Het is heel moeilijk om positief te blijven denken als je gekidnapt bent. Je moet optimistisch blijven en proberen te denken aan wat er buiten gebeurt. Denk aan alle positieve gebeurtenissen in je familie. Blijf hopen op je vrijlating en geef negatieve gevoelens geen kans", raadt McMahon aan.
"Na zijn vrijlating zou de journalist een gesprek moeten kunnen hebben met een collega of een psycholoog om de traumatische gebeurtenis door te praten. Het is belangrijk om te kunnen terugvallen op familie en andere sociale ondersteuningsmechanismen om te zorgen dat het slachtoffer van de kidnapping geen blijvend psychologisch trauma oploopt."
“De nieuwsindustrie legt vooral de nadruk op de lichamelijke toestand van de journalist zonder stil te staan bij een mogelijk psychologisch effect van een trauma. De veerkracht van een journalist is zoals een kogelvrij vest dat hem beschermt tegen een trauma tijdens gewapende conflicten. “
Daarom raadt McMahon aan om journalisten grondig te briefen over wat ze kunnen verwachten als ze naar conflictgebieden gaan. Bij terugkomst is een debriefing noodzakelijk om stoom af te laten over wat er gebeurd is.
“Het is ook heel normaal dat journalisten emotioneel reageren”, zegt ze. “Als je een trauma oploopt is het heel normaal dat je allerhande gevoelens hebt. Deze gevoelens tonen betekenen niet dat je een zwakke journalist of een zwakke persoon bent. Het geeft juist aan dat je heel normaal functioneert. In de nasleep van de aanvallen van 9/11 en de orkaan Katrina zijn er heel veel journalisten op het scherm in tranen uitgebarsten tijdens hun verslag.”
“Het hangt natuurlijk af van de cultuur in een bepaald land, maar tijdens een live stand up in tranen uitbreken terwijl je probeert niet van je onderwerp af te dwalen is helemaal geen teken van zwakte. Als je verschrikkelijk dingen ziet en meemaakt is het normaal dat je weerstand op dat ogenblik afbrokkelt. Maar het belangrijkste is, dat het verhaal verteld wordt en dat het publiek op een correcte manier wordt ingelicht.