Reality shows gaan over de schreef
Een deelnemer van de reality show "Mijn restaurant" is uit het leven gestapt omdat hij zich gepakt voelde door de pers. Zijn familie is razend.
‘Hadden we maar nooit meegedaan aan zo'n kutprogramma, dat heeft me volledig gekraakt.' Het is de enige zin uit de afscheidsbrief van Chris Aerts die zijn familie vrijgeeft. Samen met zijn toenmalige vrouw Wendy Williams nam hij twee jaar geleden deel aan Mijn restaurant. Het voorbije weekend stapte hij uit het leven. De familie ziet een directe link. ‘Na het programma was Chris nooit meer zorgeloos', vertelt zijn tante, Christina Thijs. ‘Hij is altijd blijven proberen om eronderuit te geraken: onder de vernederingen die hij op tv en in de tijdschriften moest doorstaan.'
‘De hele familie is razend. Op VTM, op Peter Goossens en Sergio Herman', zegt Thijs. ‘Wat zij over hem en zijn kooktalent hebben gezegd, heeft hem in zijn ziel geraakt. Het is in zijn hoofd blijven draaien. Als hij daarna nog iets gehad zou hebben om zich aan op te trekken, was het misschien nog goed gekomen. Maar na het programma ging het alleen maar nog meer bergaf.' Chris en Wendy gingen na het programma uit elkaar en Chris zonk steeds dieper in financiële moeilijkheden. Vorige week schreef hij op zijn Facebook-pagina: Chris is fucked up... Madness is running in my brain... Should I stay or should I go. Zaterdag nam hij een definitieve beslissing.
Zijn daad roept vragen op over reality op televisie. Kan iedereen het wel aan om uit het niets beroemd te worden? Zijn de selectieprocedures wel strikt genoeg? En worden de deelnemers wel genoeg begeleid voor, na en tijdens het programma? VTM en Kanakna, het productiehuis dat het programma maakte, reageerden gisteren in een persbericht dat ‘ze zeer veel aandacht besteden aan de selectie en de psychologische begeleiding van deelnemers aan televisieprogramma's' en dat ze dat zullen blijven doen'.
Zichtbaar aangeslagen door de zelfdoding betonen Stef Soetewey en Pieter Van Huyck van Kanakna hun medeleven met de kinderen van Chris Aerts. Op het hoofdkantoor van Kanakna willen ze het persbericht duiden. ‘We kunnen onszelf absoluut niets verwijten. Wij zijn zeer strikt in de begeleiding van onze kandidaten. Onze programma's moeten het hebben van de deelnemers. Het is dus maar normaal dat we hen zo goed mogelijk uitkiezen en begeleiden.'
Voor het selecteren van de kandidaten volgt Kanakna naar eigen zeggen een intensieve procedure. ‘We werken sinds jaar en dag samen met een vaste psycholoog. Hij onderwerpt alle potentiële kandidaten voor hun deelname aan professionele psychologische tests', zegt Van Huyck. ‘Die nemen een hele middag in beslag. Daarna adviseert hij ons over de kandidaten. Hij werkt autonoom en is gebonden aan het beroepsgeheim, maar als hij “neen” zegt voor een bepaalde kandidaat. Dan zal die niet aan een programma van ons deelnemen. In het geval van Chris Aerts waren er geen aanwijzingen dat hij het programma niet zou aankunnen.'
‘De kandidaten worden bovendien tot een jaar na de uitzending door die psycholoog begeleid. Dat wil zeggen dat hij ter beschikking blijft voor de kandidaten, en als ze dat nodig vinden mogen ze altijd een beroep doen op hem', vertelt Van Huyck. ‘Bovendien zijn er vier mensen fulltime in dienst om kandidaten op te volgen. Zij organiseren social events waarop de kandidaten hun ervaringen kunnen uitwisselen. In het geval van Chris Aerts is er geregeld contact geweest tussen de psycholoog en het echtpaar tot eind 2009.'
Dat er voor Mijn restaurant altijd één kandidaat geselecteerd wordt die afgekraakt wordt, doen de twee af als een fabeltje. ‘We hebben geen glazen bol. We kunnen niet voorspellen hoe iemand zal reageren. We kiezen interessante mensen. Het belangrijkste criterium is dat het hun droom is een restaurant te openen.'
Mediastorm
Psychologen en media-experts hebben zich al vaak vragen gesteld bij het effect dat reality heeft op het leven van wie aan de programma's deelneemt. Officiële cijfers zeggen dat het in twee procent van de gevallen achteraf misloopt met de kandidaten. Volgens ervaringsdeskundigen zijn die cijfers een zware onderschatting. Zij zien het in de praktijk in 25 procent van de gevallen achteraf nog mislopen met de deelnemers.
Claudio Dell'Anno won de reeks van Mijn restaurant in hetzelfde jaar dat Chris en Wendy eraan deelnamen. ‘Wat er gebeurt tijdens het programma en hoe ze je afschilderen heb je nog gedeeltelijk in de hand', zegt hij. ‘Bovendien weet je op voorhand dat het zo werkt. Het zijn de boekskes die na het programma maar zout in de wonde blijven strooien. Ook bij Chris. Ze bleven hem maar lastig vallen. Ze schrijven maar en schrijven maar. Zonder dat je daar iets aan kan doen.'
Bron: Het nieuwsblad