Media en geweld tegen vrouwen
IFJ doet aanbevelingen voor een meer respectvolle verslaggeving
In het kader van de internationale dag voor de uitroeiing van geweld tegen vrouwen, doet de IFJ een reeks aanbevelingen voor een betere verslaggeving over dit onderwerp omdat dit dikwijls nogal te wensen overlaat.
“Reportages over geweld tegen vrouwen moeten met de nodige tact, beroepsernst en grondigheid aangepakt worden,” zegt Aidan White, secretaris-generaal van de International Federation of Journalists.(IFJ)”Media vervallen nog al te vaak in stereotiepen en sensationele berichtgeving in plaats van grondig, accuraat en realistisch over dit probleem te berichten.”
De IFJ raadt de media aan zorgvuldiger haar woorden en beelden te kiezen wanneer ze verslag uitbrengt over geweld tegen vrouwen.
Richtlijnen
1. Ga uit van de definitie van de UNO. De UNO definieert geweld tegen vrouwen als een daad van geweld van het ene geslacht tegenover het andere die uiteindelijk resulteert in fysiek, mentaal of seksueel letsel of lijden van vrouwen, bedreigingen, onderdrukking of vrijheidsberoving zowel in de privé sfeer als in het openbaar leven.
2.Gebruik accuraat, niet-kwetsend woordgebruik. Verkrachting of ongewenste intimiteiten mogen niet verward worden met normale seksuele activiteit en vrouwenhandel mag niet verward worden met prostitutie. Het is de kunst om een balans te vinden in het aantal details dat gepubliceerd wordt. Teveel kan sensationeel en gratuit lijken. Te weinig details kan de positie van het slachtoffer verzwakken. De journalist mag in geen geval suggereren dat de overlevenden zelf schuld dragen, of aan de basis liggen van de aanval of geweld op hun persoon.
3.Personen die gewelddadige ervaringen hebben meegemaakt willen niet altijd “ het slachtoffer” genoemd worden tenzij ze het woord zelf gebruiken. Een term die meer accuraat beschrijft wat ze hebben meegemaakt is “iemand die gered werd, een overlevende.”
4.Een respectvolle verslaggeving komt tegemoet aan de noden van de geredde persoon. Er zou altijd een vrouwelijke interviewer moeten bij de hand zijn en het interview zou moeten plaatsvinden in een veilige omgeving omdat er nog altijd een sociaal stigma op dit onderwerp kleeft. De media moet er alles aan doen om te voorkomen dat de geïnterviewde persoon wordt blootgesteld aan verder misbruik. Daarom moeten alle maatregelen genomen worden om te vermijden dat bepaalde vragen of standpunten hun plaats in de gemeenschap kan schaden.
5.Behandel de geredde persoon met respect voor zijn privacy. Bespreek op voorhand de verschillende punten van het interview en de manier hoe het interview wordt gedaan. Geredde personen hebben het recht om op bepaalde vragen niet te antwoorden. Journalisten zouden best ook een kaartje geven zodat de geïnterviewde hem later nog kan contacteren als hij dat wil.
6.Gebruik statistieken en informatie over de sociale achtergrond om het incident of conflict binnen de context van het geweld in de gemeenschap te kaderen. Lezers, kijkers en luisteraars moeten geïnformeerd worden over het totale plaatje. De mening van experten rond geweld tegen vrouwen geeft meer diepte aan de reportage omdat zij relevante en bruikbare informatie kunnen geven. Daardoor wordt ook niet de indruk gewekt dat geweld tegen vrouwen een hopeloze tragedie is.
7.Vertel het hele verhaal. Het gebeurt dat media slechts focussen op bepaalde tragische incidenten. Journalisten moeten begrijpen dat misbruik ook het gevolg kan zijn van een aanslepend sociaal probleem, een gewapend conflict of een deel van het leven in de gemeenschap.
8.Beschaam het vertrouwen niet dat de mensen in u stellen. Journalisten hebben de ethische opdracht geen namen of plaatsen te publiceren die de veiligheid en het veiligheidsgevoel van overlevenden of getuigen in gevaar brengen. Dit is vooral belangrijk als de daders poltieagenten zijn, of militairen in een conflictzone, of regeringsambtenaren of leden van grote en machtige organisaties.
9.Gebruik lokale bronnen. Media die lokale experten, vrouwenorganisaties en getuigen contacteren moeten rekening houden met de lokale culturele context om geen verlegenheid of vijandigheid op te wekken. Zo mogen mannen niet onuitgenodigd in voor vrouwen bestemde ruimtes komen. Journalisten die deze wensen respecteren zullen betere reportages afleveren.
10.Verzamel bruikbare informatie: reportages met bronvermelding en de telefoonnummers van plaatselijke hulporganisaties en diensten zijn van vitaal belang en een grote hulp voor overlevenden/getuigen en hun familie.